Thursday, April 19, 2012

អ្នក​ភូមិ​នៅ​តាម​ព្រំ​ដែន​ក្នុង​ឃុំ​ដូង​នៅ​តែ​មិន​ទាន់​អស់​ចិត្ត​ចំពោះ​ការ​បាត់​បង់​ដី​កេរ​ទៅ​វៀតណាម

Wednesday, 18 April 2012 12:03
សូ វិសាល
The Phnom Penh Post

ដូង/ស្វាយរៀងៈ អ្នក​ស្រី​ ម៉ៅ សយ​ មាន​ភាព​ស្រងូត​ស្រងាត់​ និង​មើល​ទៅ ហាក់​បី​ដូច​ជា​កំពុង​មាន​ទុក្ខ​ព្រួយ​យ៉ាង​ខ្លាំង ខណៈ​អ្នក​ស្រី​កំពុង​សំឡឹង​ទៅ​កាន់​ចំការ​អំពៅ​ និង​ចំការ​ដំឡូងមី ដ៏​ធំ​ល្វឹងល្វើយ របស់​វៀតណាម ដែល​ត្រូវ​បាន​ដាំ​ នៅ​លើ​អតីត​ដី​ស្រែ​របស់​អ្នក​ស្រី នៅ​ខាង​កើត​ឈៀង​ខាង​ជើង វត្ត​ភូមិ​ដូង​ចាស់ ក្នុង​ឃុំ ដូង ស្រុក​រមាស​ហែក។

អ្នក​ស្រី សយ ដែល​មាន​អាយុ ៥៥ ឆ្នាំ បាន​ធ្វើ​ចំណាក​ស្រុក ទៅ​រស់​នៅ​ក្នុង​ភូមិ​តាំង​ទីលំនៅ​ថ្មី​មួយ នៅ​ជាប់​ព្រំដែន​ខ្មែរ​-ថៃ ក្នុង​ស្រុក​ម៉ាឡៃ ខេត្ត​បន្ទាយមានជ័យ កាល​ពី​អំឡុង​ឆ្នាំ​២០០០ គឺ​បន្ទាប់​ពី​ដី​ស្រែ​របស់​អ្នក​ស្រី ត្រូវ​បាន​គ្រឿង​ចក្រ​របស់​វៀតណាម ចូល​មក​ឈូស​ឆាយ​ដំណាំ​អំពៅ និង​ដំឡូង​មី​កាល​ពី​​ឆ្នាំ ១៩៩១។

ប្រទេស​វៀតណាម បាន​ប្រើ​គ្រឿង​ចក្រ ចូល​មក​ឈូស​ឆាយ​ដី​ព្រៃ និង​ដី​ស្រែ នៅ​តាម​ព្រំ​ដែន​ក្នុង​ឃុំ​ដូង ដែល​ត្រូវ​បាន​អះអាង​ថា ជា​ដី​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ ១៩៩១-៩២-៩៣ និង​ ៩៤ បើ​ទោះ​បី​ជា​មាន​ការ​ប្រឆាំង​ជំទាស់​យ៉ាង​ខ្លាំង​ក្លា ពី​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​ម្ចាស់​ស្រែ​ក៏​ដោយ។

នៅ​ក្រោយ​ការ​បោះឆ្នោត​ឆ្នាំ ១៩៩៣ ព្រះ​អង្គ​ម្ចាស់ នរោត្តម រណឫទ្ធិ ដែល​កាល​ណោះ ជា​នាយក​រដ្ឋ​មន្ត្រី​ទី ១ ក៏​បាន​បញ្ចេញ​ប្រតិកម្ម យ៉ាង​ខ្លាំងក្លា​ផង​ដែរ ចំពោះ​សកម្ម​ភាព​ឈូស​ឆាយ​ដី​ស្រែ​របស់​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ នៅ​តាម​ព្រំដែន ក្នុង​ឃុំ​ដូង​នេះ។

លោក​ ហូរ សុខ ដែល​កាល​ណោះ ជា​បេសកជន​ពិសេស របស់​ព្រះ​អង្គ​ម្ចាស់​នរោត្តម​ រណឫទ្ធិ និង​ជា​រដ្ឋ​លេខាធិការ​ក្រសួង​មហាផ្ទៃ​ផង​នោះ ​បាន​ចុះ​ទៅ​ពិនិត្យ​ស្ថានភាព​ព្រំដែន ​នៅ​ក្នុង​ឃុំ​ដូង​ជា​ញឹកញាប់ ដោយ​បាន​នាំ​យក​អង្ករ​ និង​អំណោយ​ផ្សេង​ៗ ទៅ​ចែក​ជូន​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​រងគ្រោះ ជាមួយ​និង​ការ​ផ្តល់​កម្លាំង​ចិត្ត កុំ​ឲ្យ​ប្រជា​ពលរដ្ឋ ដក​ថយ​ចេញ​ពី​ដី​ស្រែ​របស់​ខ្លួន។ ប៉ុន្តែ​ ជា​អកុសល លោក ហូរ សុខ ត្រូវ​បាន​គេ​បាញ់​សម្លាប់​ នៅ​ក្នុង​ក្រសួង​មហាផ្ទៃ នៅ​ក្រោយ​ព្រឹត្តិការណ៍​វាយ​ប្រយុទ្ធ​គ្នា​នៅ​កណ្តាល​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី ៥-៦ កក្កដា ឆ្នាំ ១៩៩៧។ ចាប់​តាំង​ពី​ពេល​នោះ​មក គេ​មិន​ឃើញ​មាន​មន្ត្រី​រដា្ឋភិបាល​ណា​ផ្សេង​ទៀត យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់ ចំពោះ​ទុក្ខវេទនា​របស់​ពលរដ្ឋ​នៅ​ឃុំ​ដូង​ទៀត​ឡើយ។

អ្នក​ស្រី ម៉ៅ សយ ខាន​មក​លេង​ស្រុក​កំណើត អស់​រយៈ​ពេល ប្រមាណ​១២ ឆ្នាំ​មក​ហើយ ដោយ​សារ​តែ​អ្នក​ស្រី ​មាន​ការ​មមាញឹក​យ៉ាង​ខ្លាំង ក្នុង​ការ​រុករាន​ដី និង​កសាង​ភូមិដ្ឋាន​ នៅ​កន្លែង​តាំង​ទីលំនៅ​ថ្មី ​ក្នុង​ស្រុក​ម៉ាឡៃ ដោយ​មាន​ការ​លំបាក​យ៉ាង​ខ្លាំង​ខាង​ជីវភាព​។ នៅ​ក្នុង​ឱកាស វិល​ត្រឡប់​មក​លេង​ស្រុក​កំណើត​ជា​លើក​ដំបូង នៅ​ក្នុង​ថ្ងៃ​បុណ្យ​ចូល​ឆ្នាំ​ខ្មែរ ឆ្នាំ ២០១២ នេះ បន្ទាប់​ពី​បាន​បង្ខំ​ចិត្ត​ ឃ្លាត​ចាក​ឆ្ងាយ​ពី​ស្រុក​កំណើត ប្រមាណ​ជិត​១២ ឆ្នាំ​មក​នោះ អ្នក​ស្រី សយ បាន​ចំណាយ​ពេល​ទៅ​គយគន់​មើល អតីត​ដី​ស្រែ​របស់​អ្នក​ស្រី កាល​ពី​ថ្ងៃ​សៅរ៍ ដែល​ជា​ថ្ងៃ​ទី២ នៃ​ពិធីបុណ្យ​ចូល​ឆ្នាំ​ខ្មែរ​។


ក្នុង​សភាព អាឡោះ​អាល័យ និង​ស្តាយ​ស្រណោះ ​ទឹក​ដី​យ៉ាង​ខ្លាំង​នោះ ​អ្នក​ស្រី ​សយ ដែល​ទទូរ​ក្រមា បិទ​បាំង​សក់​កន្ទើង​រ៉ើង​របស់​ខ្លួន បាន​និយាយ​ថា៖«មើល​ចុះ​ដី​ខ្មែរ​យើង​ត្រូវ​យួន​យក​អស់​ហើយ ​ប្រហែល​ជា​គ្មាន​សង្ឃឹម​នឹង​អាច​យក​បាន​មក​វិញ​ទេ»។ អ្នក​ស្រី​សយ បាន​លើក​ដៃ​ចង្អុល និង​និយាយ​រៀប​រាប់​ឲ្យ​ដឹង​ថា នៅ​ហួស​ដី​ស្រែ​របស់​អ្នក​ស្រី​ប្រមាណ​ជា​ជិត ២ គីឡូ​ម៉ែត្រ កាល​ពី​មុន (ក្រោយ​ឆ្នាំ ១៩៧៩) គឺជា​ព្រៃ​ក្រាស់ និង​ព្រៃ​ឫស្សី​ លាត​សន្ធឹង​ល្វឹងល្វើយ ដែល​ខ្មែរ​ហៅ​ថា ជា​ព្រៃ​បទ​ឈ្ងោគ ព្រៃ​ត្រពាំង​ប្រាសាទ និង​ព្រៃ​ញ៉ាវង់ ដែល​ខ្មែរ​តែង​តែ​ទៅ​កាប់​ឈើ​យក​មក​សង់​ផ្ទះ ​ធ្វើ​អុស រុក​រក​អនុផល​ព្រៃ​ឈើ ជីក​ត្រពាំង ដើម្បី​បម្រើ​សេចក្តី​ត្រូវ​ការ​ប្រចាំ​ថ្ងៃ។ ប៉ុន្តែ​ព្រៃ​ឈើ​ទាំង​នោះ ត្រូវ​បាន​វៀតណាម​ប្រើ​គ្រឿង​ចក្រ ឈូស​ឆាយ ឲ្យ​អន្តរាយ​ទាំង​ស្រុង​ក្នុង​អំឡុង​ឆ្នាំ ១៩៩៤។ អ្នក​ស្រី​បាន​បញ្ជាក់​ទៀត​ថា​៖​«​នៅ​ក្នុង​ព្រៃ​ត្រពាំង​ប្រាសាទ មាន​ប្រាសាទ​បុរាណ​ខ្មែរ​តូច​ៗ​ជា​ច្រើន​កន្លែង ប៉ុន្តែ​ឥឡូវ​នេះ ត្រូវ​យួន​ឈូស​រាប​អស់​ហើយ ដោយ​ពុំ​ឃើញ​មាន​អាជ្ញាធរ​ខ្មែរ​ណា​ អើពើ​ឡើយ គួរ​ឲ្យ​សោក​ស្តាយ​ខ្លាំង​ណាស់​»។

ចំណែក​អ្នក​ស្រី ព្រំ ណាន អាយុ ៥០ ឆ្នាំ ដែល​បាត់បង់​ដី​ស្រែ​សរុប ប្រមាណ​ជា ៤ ហិកតា​កន្លះ ក្នុង​ចំណោម​ដី​ស្រែ​ទាំង​អស់​ ៥ ហិកតា បាន​ក្រាញ​ននៀល មិន​ព្រម​ធ្វើ​ចំណាក​ស្រុក ទៅ​កាន់​ខេត្ត​ផ្សេង ដូច​អ្នក​ស្រី​ ព្រំ សយ ឡើយ​។ អ្នក​ស្រី​ ព្រំ​ ណាន ​បាន​និយាយ​ថា​៖ «ដី​កេរ​ឪ ម៉ែ​ខ្ញុំ ចែក​ឲ្យ ៣ ហិកតា និង​ដី​ខាង​ប្តី​ខ្ញុំ ២ ហិកតា​ទៀត ត្រូវ​យួន​យក​អស់​សព្វ​ថ្ងៃ​នៅ​សល់​តែ​ស្រែ​មួយ​ចំហៀង កន្លះ​ហិកតា​ប៉ុណ្ណោះ​ គឺ​ខ្ញុំ​ធ្វើ​មួយ​ចំហៀង យួន​ភ្ជួរ​ដាំ​អំពៅ មួយ​ចំហៀង​»។ ចាប់​តាំង​ពី​បាត់​បង់​ដី​ស្រែ​ស្ទើរ​តែ​ទាំង​ស្រុង នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ ១៩៩៤ មក អ្នក​ស្រី​ព្រំ ណាន បាន​ពង្រីក​ការ​ចិញ្ចឹម​ជ្រូក ហើយ​ប្តី​របស់​អ្នក​ស្រី បាន​ចាប់​យក​មុខ​របរ​ឡើង​ត្នោត ដើម្បី​ទប់​ទល់​ជីវ​ភាព ដែល​ត្រូវ​ចិញ្ចឹម​កូន​ក្នុង​បន្ទុក​ដល់​ទៅ ៦ នាក់​។ អ្នក​ស្រី​បាន​បញ្ជាក់​ពី​គោលជំហរ របស់​អ្នក​ស្រី​ថា​៖«​បើ​ទោះ​បី​ជា​ខ្ញុំ​មាន​ការ​លំបាក​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ ក៏​ខ្ញុំ​មិន​ព្រម​ធ្វើ​ចំណាក​ស្រុក​ ទៅ​កាន់​ខេត្ត​ផ្សេង ចោល​ទឹក​ដី​ដូនតា​របស់​ខ្ញុំ​ឡើយ​។ ខ្ញុំ​ទន្ទឹង​រង់​ចាំ​ ដូច​កូន​រង់​ចាំ​ម្តាយ​មក​ពី​ផ្សារ គឺ​សង្ឃឹម​ថា ថ្ងៃ​ណា​មួយ​ ខ្ញុំ​នឹង​បាន​ដី​របស់​ខ្ញុំ​ត្រឡប់​មក​វិញ​»។

បើ​តាម​អ្នក​ភូមិ​ដូង វត្ត​ខ្មែរ​ចំនួន ២ មួយ​មាន​ឈ្មោះ​ វត្ត​ឆ្កោ ​នៅ​ប៉ែក​ខាង​កើត ភូមិ​តាសួស និង​វត្ត​ឈើ​ទាល​ចាស់ នៅ​ប៉ែក​ខាង​កើត​ នៃ​ភូមិ​ឈើ​ទាល ក៏​ត្រូវ​បាន​វៀតណាម​ឈូស​វាទ​យក​អស់​ដែរ​។ ​អ្នក​ភូមិ​ឲ្យ​ដឹង​ថា ចាប់​តាំង​ពី​ឆ្នាំ ១៩៩១ អាជ្ញាធរ​ខ្មែរ និង​អាជ្ញាធរ​វៀតណាម បាន​ហាម​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ មិន​ឲ្យ​ធ្វើ​ស្រែ​នៅ​តាម​ព្រំដែន​ឡើយ ដោយ​សម្អាង​ថា ដី​ស្រែ​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ ​ដែល​ធ្លាប់​ធ្វើ​ស្រែ​តាំង​ពី​ជី​ដូន​ជីតា​មក​នោះ ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​តំបន់​ស (​តំបន់​ដែល​មិន​ទាន់​កំណត់​ច្បាស់​ថា​ ជា​ដី​របស់​ខ្មែរ​ ឬ​វៀតណាម)។ ប៉ុន្តែ​ស្រប​ពេល​ជាមួយ​គ្នា​នោះ​ វៀតណាម​បែ​រជា​អាច​ចូល​មក​ឈូស​ឆាយ​ដាំ​ដំឡូង អំពៅ កៅស៊ូ និង​ដំណាំ​ផ្សេង​ៗ​ទៀត​នៅ​លើ​ដី​ស្រែ​ទាំង​នោះ ទៅ​តាម​អំពើ​ចិត្ត ដោយ​គ្មាន​ការ​ហាម​ឃាត់​ទៅ​វិញ។

ដោយ​សារ​តែ​បញ្ហា​ព្រំដែន​រវាង​កម្ពុជា-វៀតណាម ជា​បញ្ហា​រសើប​ខ្លាំង ហើយ​ជា​ញឹកញាប់​ តែង​តែ​មាន​ការ​ចាប់​ឃុំ​ខ្លួន​ ទៅ​លើ​អ្នក​ដែល​ហ៊ាន​និយាយ​ពី​បញ្ហា​នេះ អ្នក​ភូមិ​នៅ​ឃុំ​ដូង បច្ចុប្បន្ន មិន​សូវ​ហ៊ាន​និយាយ​ពី​បញ្ហា​នេះ​ជា​ចំហ​នោះ​ទេ​។ នៅ​ក្រោម​ផ្ទះ​ឈើ​ប្រក់​សង្ក័សី​មួយ​ខ្នង នៅ​ក្បែរ​វត្ត​ភូមិ​ដូង​ថ្មី​ អ្នក​ភូមិ​មួយ​ក្រុម ដែល​ទើប​មក​ពី​ធ្វើ​បុណ្យ​ចូល​ឆ្នាំ​ខ្មែរ​នៅ​ឯ​វត្ត កាល​ពី​ថ្ងៃ​សៅរ៍​ បាន​ជជែក​គ្នា​ដោយ​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន​ ពី​បញ្ហា​ព្រំ​ដែន និង​ដំណើរ​ការ​បោះឆ្នោត។

បុរស​ចំណាស់​ម្នាក់ ដែល​មាន​វ័យ​ប្រមាណ​ជា ៦០​ ឆ្នាំ ដោយ​គ្រាន់​តែ​ប្រាប់​ថា ឈ្មោះ​ ឯម ចង់​ឲ្យ​ដំណើរ​ការ​បោះ​បង្គោល​ព្រំ​ដែន​កម្ពុជា-វៀតណាម​ ត្រូវ​បាន​បោះ​បញ្ចប់​ឲ្យ​បាន​ឆាប់​ ក្រែង​លោ​បាន​ដី​ស្រែ​របស់​លោក​ខ្លះ​មក​វិញ​។ លោក​បន្ត​ថា​៖«​នៅ​ម្តុំ​ស្រែ​របស់​ខ្ញុំ​មិន​ទាន់​មាន​គេ​បោះ​បង្គោល​ព្រំដែន​ទេ។ ​ប្រសិន​បើ​បង្គោល​ព្រំ​ដែន​ត្រូវ​បាន​គេ​បោះ ខ្ញុំ​ប្រហែល​ជា​អាច​បាន​ដី​ខ្លះ​មក​វិញ​»។​ ប៉ុន្តែ​អ្នក​ភូមិ​ផ្សេង​ទៀត​បាន​ជំទាស់ ដោយ​លើក​ឡើង​ថា «ឯម អើយ​សូម​កុំ​សង្ឃឹម​ឲ្យ​សោះ​ កុំ​ឲ្យ​តែ​យួន​ វាត​ចូល​មក​បន្ថែម​ទៀត​ទៅ​បាន​ហើយ»។ លោក ឯម ​បាន​បាត់​បង់​ដី​ស្រែ ប្រមាណ​ជា ៣ ហិក​តា ជា​ដី​ដែល​លោក​​អះអាង​ថា ជា​ដី​កេរ ដែល​ឪ​ពុក ម្តាយ​បង្កើត និង​ឪ​ពុក​ម្តាយ​ក្មេក​របស់​លោក​ចែក​ឲ្យ។

​មិន​មែន​អ្នក​ភូមិ​ទាំង​អស់ សុទ្ធ​តែ​អស់​សង្ឃឹម​នោះ​ទេ​។ ស្ត្រី​វ័យ​កណ្តាល​ម្នាក់ ដែល​មាន​អាយុ ប្រមាណ ៣៥ ឆ្នាំ បាន​និយាយ​កាត់​ក្រុម​អ្នក​ភូមិ​ថា បញ្ហា​ព្រំដែន អាច​មាន​ការ​កែ​ប្រែ បើ​មាន​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ​មេ​ដឹក​នាំ នៅ​ក្នុង​ការ​បោះឆ្នោត​នា​ពេល​ខាង​មុខ​។ ស្ត្រី​ ដែល​ប្រាប់​ថា ឈ្មោះ​ យ៉ែម វ៉ាន រូប​នេះ និយាយ​ថា ៖«ការ​បោះ​បង្គោល​ព្រំ​ដែន ជាមួយ​និង​យួន វា​មាន​ការ​មិន​ចុះ​សម្រុង​គ្នា​រួច​ទៅ​ហើយ រវាង​រដ្ឋាភិបាល និង​គណបក្ស​ប្រឆាំង។ ដូច្នេះ​វា​ត្រូវ​តែ​មាន​ការ​សើរើ​ឡើង​វិញ ប្រសិន​បើ​គណបក្ស​ផ្សេង​ជាប់​ឆ្នោត​»។

នៅ​ក្នុង​ការ​បោះ​ឆ្នោត​ឃុំ-សង្កាត់​អាណត្តិ​ទី ២ ក្នុង​ឆ្នាំ ២០០៧ គណបក្ស​សមរង្ស៊ី ទទួល​បាន​អាសនៈ ៥ ក្នុង​ចំណោម​អាសនៈ​ចំនួន ១១ នៅ​ក្នុង​ឃុំ​ដូង​។ ប៉ុន្តែ​គណបក្ស​ប្រឆាំង​ ពុំ​ទទួល​បាន​អាសនៈ​មួយ​ទេ ក្នុង​ខេត្ត​ស្វាយរៀង នៅ​ក្នុង​ការ​បោះឆ្នោត​ជាតិ​អាណត្តិ​ទី ៤ ​ឆ្នាំ ២០០៨។

មិន​អាច​ទាក់ទង លោក នាង​សាមាន​ មេ​ឃុំ ដូង ​ដើម្បី​សុំ​សេចក្តី​អធិប្បាយ​បាន​ទេ​។ ប៉ុន្តែ​លោក ប្រាក់​ ស៊ុត ដែល​ជា​អតីត​មេ​ឃុំ​ដូង ហើយ​បច្ចុប្បន្ន​ជា​ជំទប់​ទី ១ ឃុំ​ដូង បាន​បដិសេធ​មិន​ធ្វើ​អត្ថាធិប្បាយ​ឡើយ​ ដោយ​ថ្លែង​ថា​៖ «ខ្ញុំ​មិន​អាច​មាន​យោបល់​អី​បាន​ទេ ពី​ព្រោះ​ខ្ញុំ​ធ្លាប់​មាន​បញ្ហា​ម្តង​រួច​មក​ហើយ នៅ​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​និយាយ​ពី​បញ្ហា​ព្រំ​ដែន​នេះ​»។​ បើ​តាម​លោក​ប្រាក់​ ស៊ុត ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ​ មាន​ពល​រដ្ឋ​ខ្មែរ ​ប្រមាណ​ជាង ១០០ នាក់ បាន​ទៅ​ស៊ី​ឈ្នួល​ធ្វើ​ស្មៅ​អំពៅ ដំឡូង ឲ្យ​វៀតណាម ដែល​ដាំ​នៅ​លើ​អតីត​ដី​ស្រែ​របស់​រដ្ឋ​ខ្មែរ​ដោយ​ទទួល​បាន​ប្រាក់​កម្រៃ ​ពី​ ១៥០០០ ទៅ​២០០០០ រៀល​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ។

លោក ជាង អំ អភិបាល​ខេត្ត​ស្វាយរៀង មិន​អាច​ទាក់ទង​ដើម្បី​សុំ​សេចក្តី​អធិប្បាយ​បាន​ទេ​ ពី​ម្សិលមិញ ដោយ​ទូរស័ព្ទ​របស់​លោក បាន​រោទិ៍​ជា​ច្រើន​លើក តែ​ពុំ​មាន​អ្នក​ទទួល​។ តាម​គម្រោង រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា និង​វៀតណាម នឹង​បញ្ចប់​ដំណើរ​ការ​បោះ​បង្គោល​ព្រំ​ដែន​ដែល​មាន​ភាព​ចម្រូង​ចម្រាស នេះ​នៅ​ត្រឹម​បំណាច់​ឆ្នាំ ២០១២​។

លោក វ៉ា គឹមហុង ទេស​រដ្ឋ​មន្ត្រី ទទួល​បន្ទុក​កិច្ចការ​ព្រំ​ដែន របស់​រដ្ឋាភិបាល ក៏​មិន​អាច​ទាក់ទង​សុំ​ការ​អធិប្បាយ​បាន​ដែរ។

លោក​នាយក​រដ្ឋ​មន្ត្រី​ ហ៊ុន សែន ធ្លាប់​បាន​ថ្លែង​ថា ក្រោម​ការ​ដឹក​នាំ​របស់​លោក មិន​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​បាត់​បង់​ដី​ខ្មែរ​ នៅ​តាម​ព្រំដែន សូម្បី​តែ​មួយ​ចំអាម​នោះ​ឡើយ​។ ប៉ុន្តែ​ ក្រុម​អ្នក​ភូមិ​ នៅ​ឃុំ​ដូង ​បាន​អះអាង​ថា ​វា​ប្រាកដ​ហើយ ដី​ខ្មែរ​នៅ​តាម​ព្រំ​ដែន មិន​បាន​បាត់​ត្រឹម​ ១ ចំអាម​នោះ​ទេ ប៉ុន្តែ​វា​បាន​បាត់​បង់​ ដល់​ទៅ​ជាង​ ២ ​គីឡូម៉ែត្រ គ្រាន់​តែ​នៅ​ក្នុង​ឃុំ​ដូង​៕

20 comments:

  1. Anonymous1:31 AM

    Yeah, Bcause ah yuon Var Kim Hong cuts that land to his Viet country.

    Death and down Ah pouch yuon in Cambodia!

    Death and down all Ah khmer servant yuon!

    Death and Down all ah yuon party CPP!

    ReplyDelete
  2. Anonymous2:11 AM

    អាវ៉ា គឹមហុង

    កណ្ដួយម៉ែអាកញ្ជះយួន....

    អាក្បត់ជាតិចោលម្សៀតឯងគង់តែងាប់តៃហោងទេ !!

    ReplyDelete
  3. Anonymous7:52 AM

    មិនមែនអាស្វាកឹមហុងទេដែលខុសគឺអាសែនទេតើថ្ងៃណាមួយរាស្រ្តលោកនឹងយកវាទៅបាញ់ចោលមិនខាន។

    ReplyDelete
  4. Anonymous9:16 AM

    Phum Daung’s villagers said it all below:
    ---------------
    “ លោកនាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន ធ្លាប់បានថ្លែងថា ក្រោមការដឹកនាំរបស់លោក មិនបានធ្វើឲ្យបាត់បង់ដីខ្មែរ នៅតាមព្រំដែន សូម្បីតែមួយចំអាមនោះឡើយ។ ប៉ុន្តែ ក្រុមអ្នកភូមិ នៅឃុំដូង បានអះអាងថា វាប្រាកដហើយ ដីខ្មែរនៅតាមព្រំដែន មិនបានបាត់ត្រឹម ១ ចំអាមនោះទេ ប៉ុន្តែវាបានបាត់បង់ ដល់ទៅជាង ២ គីឡូម៉ែត្រ គ្រាន់តែនៅក្នុងឃុំដូង៕ “
    ---------------
    Please do listen to them Ah stupid Hun Sen. Their lost lands also belong to the nation, or do you forget that one of your most important duty is to protect your nation.

    ReplyDelete
  5. Anonymous10:16 AM

    The late Ho Sok certainly had more guts than his political master who at the time was the First Prime Minister!

    ReplyDelete
  6. Anonymous11:35 AM

    ខ្ញុំឆ្ងល់ថា ម្ដេចមិនយកឧបករណ៍ទំនើបវាស់ផែនទី
    GPS មកបបួលគ្នាវាស់ឲ្យអស់ចិត្ត មុននឹងឈ្លោះគ្នា
    ខ្មែរនឹងខ្មែរ?

    បើបាត់ដីមែនទៅហើយ ចុះម្ដេចអស់
    លោកអ្នកបណ្ឌិតអ្នកចេះដឹងដែលទ្រពងរដ្ឋាភិបាល
    នៅតែអោបពងយ៉ាងនេះ? ហ៊ាននិយាយការពិតទេ?
    ឬក៏បណ្ឌិតទាំងនោះមានចំណេះត្រឹមតែទ្រពងប៉ុណ្ណឹង
    ឯង?

    ReplyDelete
  7. Anonymous12:00 PM

    All those lands were belong to Vietnam, and they just take back after allowing our Khmer ancestors used it for tens centuries.

    So don't feel SAD...

    ReplyDelete
  8. Anonymous12:17 PM

    ask our own king father sihankouk
    even his gay son sihamny is useless

    ReplyDelete
  9. Hello, I come to read your post again, great! Also welcome to have a look at mine.
    buywholesalehats
    Bape hats

    Billabong hats

    Burberry hats

    Baseball Caps

    Crooks and castles

    ReplyDelete
  10. Anonymous2:06 PM

    12:00 PM,

    You are joking, right? What lessons have you learned about the history and you can teased some more later.

    You feel good about Vietnam is a Thief Nation on the planet.

    ReplyDelete
  11. Anonymous3:24 PM

    2:06PM

    Haha! i learnt from the fact. If it is the Khmer lands, the Khmer government and the Khmer king has to protect it...

    ReplyDelete
  12. មូលហេតុនៃបញ្ហានេះគឺមកពីរដ្ឋអំណាចដៃចោរសែន ជាកញ្ចះយួនដាច់ថ្លៃនិងក្បត់ជាតិ។

    ReplyDelete
  13. Anonymous4:19 PM

    3:24 PM,

    Can you provide more jokes? We need to see how much you know when it comes to your tease or being serious about the facts or face the reality. Please just be honest to tell us more to see if you know so well instead of joking around. we can ignore you if you are just kidding yourself without being well educated.

    ReplyDelete
  14. Anonymous8:59 PM

    This is a win win policy of the CPP.
    soon everyone will be slave to youn.
    Thanks to Ah Hon Xen and his gangs.

    ReplyDelete
  15. Anonymous10:22 PM

    The Khmer Viet must join the fight for the real Democracy.
    We hate the oppressive communist regime.

    ReplyDelete
  16. Anonymous5:18 AM

    This is the kind of PPP articles we'd love to follow. Impartial and straigth to the point: how has the frontier demarcation process affected the lives of ordinary khmer people these past few years.

    ReplyDelete
  17. Anonymous6:26 AM

    Please check out book stores in Phnom Penh for a book published in 2004: Title:533 Messages and Idea.
    Long Beach Public Library Anaheim branch also has many copies. There are pictures of the East frontier before the border posts were relocated.

    ReplyDelete
  18. Anonymous11:04 AM

    អាក្បត់ជាតិ វ៉ា គឹមហុង

    កណ្ដួយម៉ែអាកញ្ជះយួន....

    អាក្បត់ជាតិចោលម្សៀតឯងគង់តែងាប់តៃហោងទេ !!

    បរាជ័យពួកអា ចោរយួនប្លន់ទឹកដី...!

    បរាជ័យពួកអាទាសករចោរយួនប្លន់ទឹកដី...!

    ReplyDelete
  19. Anonymous11:33 AM

    6:26 AM
    Are you sure about the book titled: “533 Messages and Idea.” ?
    If there is one, it should show up on www.amazon.com

    ReplyDelete