Friday, May 04, 2012

អ្នក​កាសែត​នៅ​កម្ពុជា នៅតែ​មាន​លក្ខខណ្ឌ​ប្រថុយ​ប្រថាន

Friday, 04 May 2012 12:01
Joseph Freeman
The Phnom Penh Post

ភ្នំពេញៈ ក្នុង​ចំណោម​ខ្ទម​ជាច្រើន នៅស្រុក​មណ្ឌល​សីម៉ា ស្ថិតនៅ​ភាគនិរតី នៃ​ខេត្ត​កោះកុង អ្នកកាសែត​ខ្មែរ​វ័យក្មេងម្នាក់ ដែលបាន​បំពេញ​បេសក​កម្ម កាលពី​សប្តាហ៍​មុន ជាមួយ​អ្នកកាសែត​ជនជាតិ​កាណាដា​ម្នាក់​បាន​ឮ​មន្រ្តី​ប៉េអឹម​ម្នាក់ និយាយ​ពាក្យគួរឲ្យ​រន្ធត់​៧ម៉ាត់​ថា​

«​សម្លាប់​ពួកគេ​ទាំងពីរ​ចោលទៅ​»​។

ការនិយាយ​សម្តី​ព្រៃផ្សៃ​នេះ បានកើត​មាន​ប៉ុន្មាន​នាទី បន្ទាប់ពី​សមាជិកម្នាក់ នៃ​កងរាជអាវុធហត្ថ បានបាញ់​សម្លាប់​សកម្មជន​បរិស្ថាន​លោក ឈុត វុទ្ធី ដែលបាន​អម​អ្នកយក​ព័ត៌មាន និង​សហសេវិក​ម្នាក់ ចូលទៅ​ក្នុង​តំបន់​ភ្នំក្រវាញ ដើម្បី​ពិនិត្យមើល​ការកាប់ឈើ​ខុសច្បាប់​។

មន្រ្តី​ប៉េអឹម លោក អ៊ិន រតនា បានស្លាប់ នៅក្នុង​កាលៈទេសៈ ដែល​មិនច្បាស់លាស់​ និង​បាន​ញ៉ាំង​ឲ្យ​មាន​ការ​ចាប់​ផ្តើម​ស៊ើប​អង្កេត​ពី​រដ្ឋាភិបាល​។

ខណៈ​ដែលអ្នកយកព័ត៌មាន​វ័យក្មេង​ទាំងពីរ ក្រោយ​មកទៀត បាន​រៀបរាប់​ក្នុងកាសែត​របស់​ពួកគេ គឺកាសែត Cambodia Daily ថាស្ថានភាព​តាន​តឹង បានស្ងប់ ខណៈ​ដែលសមត្ថកិច្ច​បានចាប់ផ្តើម​បង្ហាញមុខ​។ មន្រ្តី​ប៉េអឹម បានសួរ​ពួកគេ ហើយ​បន្ទាប់​មកនៅយប់​មួយ​ក្នុង​ការឃុំខ្លួន ពួកគេ​ត្រូវបាន​គេអនុញ្ញាត​ឲ្យទៅ ដោយ​មិនមាន​គ្រោះថ្នាក់​ដល់​រាងកាយ​។ ស្ត្រី​ជនជាតិ​កាណាដា​ម្នាក់ ចាប់តាំង​ពី​ពេល​នោះមក បានចាកចេញ​ពីប្រទេស​កម្ពុជា​ភ្លាមៗ​។ គេមិនច្បាស់ទេ​ថា តើគាត់​មានផែនការ​វិលត្រឡប់​មកវិញ ឬយ៉ាងណា​ទេ​? ការ​ហៅ​ទូរស័ព្ទ និង​សារអេឡិចត្រូនិក​ទៅកាសែត Cambodia Daily មិន​មាន​គេ​ឆ្លើយ​តប​ទេ​។


ទោះបី​មានការប្រព្រឹត្ត​ជាមួយ​លោក ឈុត វុទ្ធី អាចត្រូវ​គេមើល​ឃើញថា ជា​ព័ត៌មាន​ចុងក្រោយ នៃ​ការស្លាប់ ប្រកប​ដោយ​សោកនាដកម្ម​ក្តី វាបាន​ធ្វើឲ្យ​មានការសង្ស័យ​ជាថ្មី ជុំវិញ​បញ្ហា​ជាច្រើន ដែល​អ្នកកាសែត ដែល​ធ្វើការ​នៅ​កម្ពុជា​កំពុងតែ​ប្រឈមមុខ​។

មុនទិវាសេរីភាព​សារព័ត៌មាន​អន្តរជាតិ ក្រុម​អ្នកឃ្លាំមើល​ប្រព័ន្ធ​ឃោសនា ក្រុម​អ្នក​យក​ព័ត៌មាន​ក្នុង​ស្រុក និង​ក្រុម​អង្គការ​សិទ្ធិមនុស្ស បាននិយាយ​ថា ទោះបី​មានច្បាប់​នៅ​ក្នុង​សៀវភៅ​ដែលគេ​តាក់តែង ក្នុង​បំណង​បង្ហាញ​ពី​ការបញ្ចេញ​មតិផ្ទាល់ក្តី ក៏​ការពិត​នៅតែ​មាន​ល្បិចកល​ច្រើន​។

លោក ប៉ា ងួនទៀង ប្រធាន​មជ្ឈមណ្ឌល​កម្ពុជា ដើម្បី​ប្រព័ន្ធ​ផ្សព្វផ្សាយ​ឯករាជ្យ បានថ្លែងថា​៖​«​វាមាន​សុវត្ថិភាព ប្រសិនបើ​អ្នក មិន​រាយការណ៍​ពីបញ្ហា​ចម្រូងចម្រាស​។ ប្រសិនបើ​អ្នក រាយការណ៍​ពី​បញ្ហា​ចម្រូង​ចម្រាស អ្នកនឹង​ស្ថិតក្នុង​គ្រោះថ្នាក់​។ ចំពោះ​ខ្ញុំ អ្នកកាសែត​នៅ​កម្ពុជា នៅតែមាន​គ្រោះថ្នាក់​»​។

យោងតាម​អង្គការ​ឃ្លាំមើល​អន្តរជាតិ Freedom House បាន​និយាយ​ថា ដោយ​មានចែង​កាលពី​ឆ្នាំ ១៩៩៣ រដ្ឋធម្មនុញ្ញ​របស់​កម្ពុជា ធានា​ពី​សិទ្ធិ​ចំណោះ​សារព័ត៌មាន​ដោយសេរី​។ ប៉ុន្តែ​មាត្រា ៤៩៥ នៃ​ក្រមព្រហ្មទណ្ឌ បាន​រារាំង​មិនឲ្យ​ផ្សព្វផ្សាយ​ព័ត៌មាន​ដែល​អាច​«​បង្កភាព​ចលាចល​ធ្ងន់ធ្ងរ ក្នុង​សង្គម​»​។

ការបាញ់​ប្រហារ​ដ៏រន្ធត់មួយ នៅតាមផ្លូវ ដែល​មាន​មនុស្ស​ច្រើន​កុះករ ក្នុង​ក្រុង​ភ្នំពេញ បាន​កើតឡើង កាលពី​ខែកក្កដា ឆ្នាំ ២០០៨ ទៅលើ​លោក ឃឹម សំបូរ និង​កូនប្រុស ដែលជា​និពន្ធ​នាយក​កាសែត​ប្រឆាំង​មួយ ដែល​ស្និទ្ធនឹង​គណបក្ស​ប្រឆាំង ក្រោយពី​កាសែតនេះ បាន​ចេញផ្សាយ​អត្ថបទ​មួយ ប៉ះពាល់​ដល់សមាជិក​មួយចំនួន របស់គណបក្ស​ប្រជាជន​កម្ពុជា ក្នុង​រយៈពេល​ប៉ុន្មាន​សប្ដាហ៍ មុនពេល​បោះឆ្នោតជាតិ​ឆ្នាំ​២០០៨​។

លោក Rob Carmichael បម្រើការ​នៅក្លឹប​អ្នកកាសែត​កម្ពុជា នៅ​បរទេស​បានថ្លែងថា ក្រុម​អ្នកកាសែត​ក្នុង​ស្រុក មាន​លោក ឃឹម សំបូរ ជាដើម ដែលបម្រើការ​ឲ្យកាសែតជា​ភាសាខ្មែរ គឺមាន​ចំណុច​រសើប​ខ្លាំងបំផុត​។ លោក​បន្តថា​៖«គ្រោះថ្នាក់នេះ បាន​ផ្លាស់ប្ដូរ ពី​ការបៀតបៀន​រាងកាយ មកជា​ការធ្វើបាប​តាមផ្លូវច្បាប់វិញ។ តាម​ខ្ញុំស្មាន វាជា​អ្វីមួយ​ដែល​អ្នកហៅថា មានការរីកចម្រើន​»។ នៅក្នុង​សេចក្ដី​ថ្លែងការណ៍​មួយ លោក Carmichael បាន​បញ្ជាក់ពី​អ្វីជាច្រើន ដែល​លោក​ហៅថា ជា​ការរំលោភ​បំពាន​សេរីភាព​សារព័ត៌មាន ដែល​នាំឲ្យ​មានការបាញ់​សម្លាប់​លោក ឈុត វុទ្ធី នៅក្នុង​ខេត្ត​កោះកុង ក្នុងនោះ​មានការទាមទារ​ដកហូត​យកកាមេរ៉ា និង​ការប៉ុនប៉ង​រារាំង​ក្រុម​អ្នកកាសែត និង​លោក ឈុត វុទ្ធី​ មិនឲ្យ​ចេញពី​កន្លែង​កើតហេតុ​។

ការខំប្រឹង​ឃាត់​អ្នកកាសែត មិនឲ្យ​យកព័ត៌មាន ពីការ​រកស៊ី​កាប់ឈើ​ខុសច្បាប់នេះ គឺមិនមែន​ជារឿងថ្មីនោះទេ។ កាលពី​ខែធ្នូឆ្នាំ ២០១១ កម្លាំងប៉េអ៊ឹម និង​ទាហាន ក៏បាន​គំរាម​កំហែង បុគ្គលិក​កាសែត​ភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍​ ដែល​រាយការណ៍​ពីខេត្ត​កោះកុងថា នឹង​ចាប់ឃុំខ្លួន និង​បញ្ជាឲ្យ​ពួកគេ​លុបរូបថត ពី​សកម្មភាព​ដឹកឈើ​គ្រញូង​របស់​ពួកគេ។

លោក ឯក ថា បម្រើ​ការនៅ​អង្គភាព​ព័ត៌មាន និង​ប្រតិកម្ម​រហ័ស​របស់​ទីស្តីការ​គណៈរដ្ឋមន្ត្រី បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា រដ្ឋាភិបាល គ្មាន​គោល​នយោបាយ យារយី​ក្រុម​អ្នកកាសែត ឬ​រឹតបន្តឹង​ប្រព័ន្ធ​ផ្សព្វផ្សាយ​ទេ។

លោក​ថ្លែងថា៖​«ប៉ុន្តែ​ក្នុងពេលនោះដែរ​អ្នកកាសែត​ខ្លះប្រហែល​ជាប្រឈម​នឹងមនុស្ស​ឬ​បុគ្គល​មួយចំនួន​ដែល​មិនស្គាល់​ពីតួនាទី​របស់​អ្នកកាសែត​ឬ​តួនាទី​របស់​ប្រព័ន្ធ​ផ្សព្វផ្សាយ​»៕

4 comments:

  1. Anonymous11:14 PM

    ចាប់តែអាមេចោរធំជាងគេ ជាមេឃាតក នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា គឺអាខ្វាក់ហ៊ុន សែន យកមកកៀបក្បាលសួរចម្លើយឧ្យបានត្រឹមត្រូវទៅ ? រកឃើញហើយឃាតកដែលបានសម្លាប់លោកឈុត វុទ្ធី?

    ReplyDelete
  2. Anonymous12:00 PM

    ចាប់តែអាមេចោរធំជាងគេ ជាមេឃាត-ក
    នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា គឺអាខ្វាក់ហ៊ុន សែន
    យកមកកៀបក្បាលសួរចម្លើយឧ្យបានត្រឹមត្រូវទៅ ? រកឃើញហើយឃាតកដែលបានសម្លាប់លោក
    ឈុត វុទ្ធី?

    ReplyDelete
  3. Anonymous12:01 PM

    គ្រួសារកំពូជចោរ....

    កើតមកជា..........ចោរ

    រស់ ជា............... ចោរ

    ងាប់ទៅវិញក៏ជាខ្មោចបិសាច...ចោរដែរ...

    អាខ្វាក់ហ៊ុន សែន ឈ្មោះដើមវាហ៊ុន ណាល់ ។
    ឪវាឈ្មោះ ហ៊ុន នៀង ជាមេចោរលួចគោនៅស្រុកក្រូច
    ឆ្មារ ខេត្តកំពង់ចាម ម៉ែវាឈ្មោះ ឌី ប៉ុក
    ជាអ្នកលក់នំអាកោរ។ អាខ្វាក់ហ៊ុន សែន ឈ្មោះដើម
    វា គឺ អាហ៊ុន ណាល់ ជាចោរដូចឪវាដែរ។
    អ្នកស្រុកក្រូចឆ្មារដេញប្រផាត់រត់ប្រផីងជង់និង
    មែកត្របែកខ្វាក់ភ្នែកម្ខាង ហើយឆ្នាំ៧០រត់ចូល
    ចូលព្រៃម៉ាគី ធ្វើជាខ្មែរក្រហម។
    ជំនាន់ខ្មែរក្រហម គណៈភូមិ គណៈឃុំ និង
    គណៈតំបន់មួយចំនួនជាចោរ ឬ មេចោរលួចគោ ឬ ក្របី។
    ដល់មកបានធ្វើនាយករដ្ធមន្ត្រី កើតជាមេចោរលក់
    ជាតិ លួចជាតិ។ឪអាខ្វាក់ហ៊ុន សែន ជាមេចោរ អាខ្វាក់ហ៊ុន
    សែនជាមេចោរ អស់ទាំងមុខមន្រ្តីក៏ជាចោរដូច អាខ្វាក់
    ហ៊ុន សែន ដែរ។

    ចំណែកក្មួយប្រុសអាខ្វាក់ហ៊ុន សែន ឈ្មោះ ហ៊ុន តូ
    ជាមេចោរបំផ្លាញជាតិ មេចោរលួចជាតិ មេរកស៊ីទុច្ចរិត
    ដូច មាវាអាខ្វាក់ ហ៊ុន សែន ដែរ។

    ReplyDelete
  4. Anonymous12:17 PM

    រឿងឧក្រិដ្ឋកម្មពាលស៊ីពាលនៃរដ្ឋាភិបាលអាយ៉ងយួនហាណូយ
    ប៉េអឹមខេត្តកោះកុងឈ្មោះ អ៊ិន រតនា ទទួលបញ្ជាអោយបាញ់
    សម្លាប់លោក ឈុត វុទ្ធី ប្រធានអង្គការការពារធនធានធម្មជាតិ
    ចំណែកឯទាហានបាញ់ទាបញ្ជាអោយបាញ់សម្លាប់ប៉េអឹមខេត្ត
    កោះកុងឈ្មោះ អ៊ិន រតនា វិញដើម្បីបំបាត់ភស្ដុតាងមន្រ្តីអ្នកធំ
    ជាងគេដែលនៅពីក្រោយខ្នងក្នុងការបំផ្លាញព្រៃឈើនៅទីនោះ។

    ReplyDelete