ពួកខាង
គណៈផារីស៊ី និងពួកខាង គណៈសាឌូស៊ី ចង់ឃើញការអស្ចារ្យ ទុកជាទីសំគាល់
ពេលនោះ ពួកខាង គណៈផារីស៊ី
និងពួកខាង គណៈសាឌូស៊ី នាំគ្នា ចូលមកគាល់ ព្រះយេស៊ូ ក្នុងគោលបំណង ចាប់កំហុសព្រះអង្គ។
គេ សូម ឲ្យព្រះអង្គ សំដែងទីសំគាល់មួយ បញ្ជាក់ថា, ព្រះអង្គ
បានទទួលអំណាច ពីព្រះជាម្ចាស់មក។
ប៉ុន្តែ ព្រះអង្គ
មានព្រះបន្ទូល តបទៅគេ ថា៖ «នៅពេលថ្ងៃលិច កាលណា អ្នករាល់គ្នា ឃើញផ្ទៃមេឃ
ពណ៌ក្រហម, អ្នករាល់គ្នា តែងពោល ថា, “ស្អែក ថ្ងៃល្អហើយ។” នៅពេល ព្រឹកព្រហាម, កាលណា អ្នករាល់គ្នា ឃើញផ្ទៃមេឃ
ខ្មៅដាស, អ្នករាល់គ្នា តែងពោល ថា, “ថ្ងៃនេះ ភ្លៀងហើយ។” អ្នករាល់គ្នា យល់ហេតុការណ៍ ផ្សេងៗ
នៅលើមេឃបាន, តែ អ្នករាល់គ្នា មិនយល់ ទីសំគាល់ នាសម័យ
នេះសោះ។ មនុស្ស ជំនាន់នេះ
អាក្រក់ណាស់, ហើយ ក្បត់ នឹងព្រះជាម្ចាស់ ផង; គេ ចង់តែ ឃើញទីសំគាល់ ដ៏អស្ចារ្យ។ ប៉ុន្តែ ព្រះអង្គ មិនប្រទាន ទីសំគាល់ ណាផ្សេង
ក្រៅពីទីសំគាល់ របស់ ព្យាការី យ៉ូណាសឡើយ។» បន្ទាប់មក ព្រះយេស៊ូ យាងចាកចេញ
ពីគេទៅ។
ពុតត្បុត
របស់ ពួកខាង គណៈផារីស៊ី និងពួកខាង គណៈសាឌូស៊ី
ពេលឆ្លងទៅ ត្រើយម្ខាង
,
ពួកសិស្ស ភ្លេចយកនំបុ័ង ទៅជាមួយ។
ព្រះយេស៊ូ មានព្រះបន្ទូល ទៅគេ ថា៖ «ចូរ អ្នករាល់គ្នា ប្រយ័ត្ន នឹងមេម្សៅ របស់
ពួកខាង គណៈផារីស៊ី និងមេម្សៅ របស់ពួកខាង គណៈសាឌូស៊ី ឲ្យមែនទែន។»
ពួកសិស្ស ជជែកគ្នាគេ
ថា៖ «យើង
មិនបានយកនំបុ័ង មកទេ។»
ព្រះយេស៊ូ ជ្រាបគំនិត
របស់គេ ក៏មានព្រះបន្ទូល ថា៖ «មនុស្ស មានជំនឿតិច អើយ, ម្ដេច ក៏ជជែកគ្នា អំពី រឿងគ្មាននំបុ័ង ដូច្នេះ? អ្នករាល់គ្នា នៅតែ ពុំ ទាន់យល់ទៀត
ឬ? កាលខ្ញុំ ចែកនំបុ័ង ប្រាំដុំ ឲ្យមនុស្ស
ប្រាំពាន់ នាក់នោះ, អ្នករាល់គ្នា ប្រមូលបាន ប៉ុន្មានល្អី, អ្នករាល់គ្នា ចាំ ឬទេ?
ហើយ កាលខ្ញុំ ចែកនំបុ័ង ប្រាំពីរដុំ ឲ្យមនុស្ស
បួនពាន់នាក់, អ្នករាល់គ្នា ប្រមូលបាន ប៉ុន្មានជាល?
ហេតុដូចម្ដេច បានជា អ្នករាល់គ្នា
មិនយល់ ដូច្នេះ? ខ្ញុំ គ្មានបំណង និយាយ អំពីនំបុ័ងទេ,
គឺ ខ្ញុំ ចង់ឲ្យ អ្នករាល់គ្នា ប្រយ័ត្ន នឹងមេម្សៅ របស់ ពួកខាង គណៈផារីស៊ី
និងពួកខាង គណៈសាឌូស៊ី ឯណោះ។» ពេលនោះ ពួកសិស្ស
យល់ថា ព្រះអង្គ ចង់ឲ្យគេ ប្រយ័ត្ន នឹងសេចក្ដី
ដែលពួកខាង គណៈផារីស៊ី និងពួកខាង គណៈសាឌូស៊ី បង្រៀន,
មិនមែនប្រយ័ត្ន អំពីមេម្សៅ នោះឡើយ។
លោកស៊ីម៉ូន
ប្រកាសថា ព្រះយេស៊ូ ជាព្រះគ្រិស្ដ
កាលព្រះយេស៊ូ យាងមកដល់
ស្រុកសេសារា-ភីលីព, ព្រះអង្គ មានព្រះបន្ទូល
សួរពួកសិស្ស ថា៖ «មនុស្ស ទាំងឡាយ
ថា បុត្រមនុស្ស ជានរណា?»
គេ ទូលថា៖ «អ្នកខ្លះ
ថាលោក ជាលោក យ៉ូហាន-បាទីស្ដ។ អ្នកខ្លះ ថាលោក ជាព្យាការីអេលីយ៉ា។
អ្នកខ្លះទៀត ថា លោក ជាព្យាការី យេរេមា
ឬជាព្យាការី ណាមួយរូប។»
ព្រះអង្គ សួរគេទៀត
ថា៖ «ចុះ អ្នករាល់គ្នាវិញ, តើ អ្នករាល់គ្នា ថា,
ខ្ញុំ ជានរណាដែរ?»
លោកស៊ីម៉ូន-ពេត្រុស
ទូលព្រះអង្គ ថា៖ «លោក ជាព្រះគ្រិស្ដ, ជាព្រះបុត្រា របស់ ព្រះជាម្ចាស់ ដ៏មានព្រះជន្ម គង់នៅ។»
ព្រះយេស៊ូ មានព្រះបន្ទូល
តបទៅគាត់វិញ ថា៖ «ស៊ីម៉ូន, កូនលោកយ៉ូណាស
អើយ, អ្នក ពិតជាមាន សុភមង្គលមែន។ អ្នក ដឹងសេចក្ដីនេះ មិនមែន
ដោយគំនិត ប្រាជ្ញា ខាងលោកីយ៍ទេ, គឺ ព្រះបិតា របស់ខ្ញុំ
ដែលគង់នៅ ស្ថានបរមសុខ បានសំដែង ឲ្យអ្នកដឹង។ ខ្ញុំ សូម ប្រាប់អ្នក ថា, អ្នក ឈ្មោះពេត្រុស, ហើយ នៅលើផ្ទាំង សិលានេះ,
ខ្ញុំ នឹងសង់ក្រុម ជំនុំ របស់ខ្ញុំ។ មច្ចុរាជ ពុំមានអំណាច លើក្រុមជំនុំនេះ បានឡើយ។ ខ្ញុំ នឹងប្រគល់ កូនសោ ព្រះរាជ្យ
នៃស្ថាន បរមសុខ ឲ្យអ្នក។ អ្វីៗ ដែលអ្នកចង នៅលើផែនដីនេះ, ព្រះជាម្ចាស់ នឹងចង នៅស្ថាន បរមសុខ។ ហើយ អ្វីៗ ដែលអ្នក ស្រាយ នៅលើផែនដី,
ព្រះជាម្ចាស់ ក៏នឹងស្រាយ នៅស្ថាន បរមសុខដែរ។» បន្ទាប់មក ព្រះអង្គ មានព្រះបន្ទូល
ហាមពួកសិស្ស មិនឲ្យ ប្រាប់នរណា ថា
ព្រះអង្គ ជាព្រះគ្រិស្ដ ឡើយ។
តាំងពីពេល នោះមក,
ព្រះយេស៊ូ ចាប់ផ្ដើមប្រាប់ ឲ្យពួកសិស្ស ដឹងថា, ព្រះអង្គ
ត្រូវតែ យាងទៅក្រុង យេរូសាឡឹម។
ពួកព្រឹទ្ធាចារ្យ, ពួកនាយកបូជាចារ្យ,
និងពួកអាចារ្យ នឹងនាំគ្នា ធ្វើបាបព្រះអង្គ ឲ្យរងទុក្ខលំបាក យ៉ាងខ្លាំង,
ថែមទាំង ធ្វើគុត ព្រះអង្គ ទៀតផង។ តែ បីថ្ងៃ ក្រោយមក ព្រះអង្គ នឹងមាន
ព្រះជន្ម រស់ឡើងវិញ។
លោកពេត្រុស នាំព្រះយេស៊ូ
ទៅដាច់ឡែកពីគេ, ហើយ ទូលជំទាស់ ថា៖ «ព្រះអម្ចាស់ អើយ, អត់មែនទេ! មិនឲ្យការណ៍នេះ កើតមាន
ជាដាច់ខាត ដល់ព្រះអង្គ ឡើយ!»
ព្រះយេស៊ូ បែរមក, មានព្រះបន្ទូល
ទៅលោក ពេត្រុស ថា៖ «នែ៎, មារសាតាំង អើយ! ថយ ទៅខាង ក្រោយខ្ញុំ, ដ្បិត អ្នកកំពុង រារាំងផ្លូវខ្ញុំ។ គំនិតអ្នក មិនមែន ជាគំនិត របស់ ព្រះជាម្ចាស់ទេ,
គឺ ជាគំនិត របស់ មនុស្សលោក សុទ្ធសាធ។»
បន្ទាប់មក
ព្រះយេស៊ូ មានព្រះបន្ទូល ទៅកាន់ពួកសិស្ស ថា៖ «បើ អ្នកណា ចង់មក តាមក្រោយខ្ញុំ, ត្រូវ លះបង់
ខ្លួនឯងចោល, ត្រូវ លីឈើឆ្កាង របស់ខ្លួន, ហើយ មកតាមខ្ញុំចុះ។ ដ្បិត អ្នកណា ចង់បានរួចជីវិត, អ្នកនោះ នឹងបាត់បង់ជីវិត។
ប៉ុន្តែ អ្នកណា បាត់បង់ជីវិត ព្រោះតែខ្ញុំ,
អ្នកនោះ នឹងបាន ជីវិតវិញ។ បើ មនុស្សម្នាក់ បានពិភពលោក
ទាំងមូល មកធ្វើ ជាសម្បត្តិ របស់ខ្លួន តែ បាត់បង់ជីវិត, នោះ នឹងមានប្រយោជន៍ អ្វី? តើ មនុស្ស អាចយកអ្វី មកប្ដូរ
នឹងជីវិត របស់ខ្លួនបាន? លុះ ដល់បុត្រមនុស្ស, ប្រកបដោយសិរីរុងរឿង ព្រះបិតា
របស់ ព្រះអង្គ, យាងមក ជាមួយពួកទេវតា របស់ ព្រះអង្គ, ព្រះអង្គ នឹងប្រទានរង្វាន់ ឬដាក់ទោស ម្នាក់ៗ តាមអំពើ ដែលខ្លួន
បានប្រព្រឹត្ត។
«ខ្ញុំ សូមប្រាប់ ឲ្យអ្នករាល់គ្នា ដឹងច្បាស់ ថា, អ្នកខ្លះ ដែលនៅទីនេះ នឹងមិនស្លាប់ទេ
មុនបានឃើញ បុត្រមនុស្ស យាងមក គ្រងព្រះរាជ្យ។»
The Demand for a Sign
16 The Pharisees and Sadducees came to Jesus and tested him by asking him to show them a sign from heaven.
2 He replied, “When evening comes, you say, ‘It will be fair weather, for the sky is red,’ 3 and
in the morning, ‘Today it will be stormy, for the sky is red and
overcast.’ You know how to interpret the appearance of the sky, but you
cannot interpret the signs of the times. 4 A wicked and adulterous generation looks for a sign, but none will be given it except the sign of Jonah.” Jesus then left them and went away.
The Yeast of the Pharisees and Sadducees
5 When they went across the lake, the disciples forgot to take bread. 6 “Be careful,” Jesus said to them. “Be on your guard against the yeast of the Pharisees and Sadducees.”
7 They discussed this among themselves and said, “It is because we didn’t bring any bread.”
8 Aware of their discussion, Jesus asked, “You of little faith, why are you talking among yourselves about having no bread? 9 Do you still not understand? Don’t you remember the five loaves for the five thousand, and how many basketfuls you gathered? 10 Or the seven loaves for the four thousand, and how many basketfuls you gathered? 11 How
is it you don’t understand that I was not talking to you about bread?
But be on your guard against the yeast of the Pharisees and Sadducees.” 12 Then
they understood that he was not telling them to guard against the yeast
used in bread, but against the teaching of the Pharisees and Sadducees.
Peter Declares That Jesus Is the Messiah
13 When Jesus came to the region of Caesarea Philippi, he asked his disciples, “Who do people say the Son of Man is?”
14 They replied, “Some say John the Baptist; others say Elijah; and still others, Jeremiah or one of the prophets.”
15 “But what about you?” he asked. “Who do you say I am?”
16 Simon Peter answered, “You are the Messiah, the Son of the living God.”
17 Jesus replied, “Blessed are you, Simon son of Jonah, for this was not revealed to you by flesh and blood, but by my Father in heaven. 18 And I tell you that you are Peter, and on this rock I will build my church, and the gates of Hades will not overcome it. 19 I will give you the keys of the kingdom of heaven; whatever you bind on earth will be bound in heaven, and whatever you loose on earth will be loosed in heaven.” 20 Then he ordered his disciples not to tell anyone that he was the Messiah.
Jesus Predicts His Death
21 From that time on Jesus began to explain to his disciples that he must go to Jerusalem and suffer many things at the hands of the elders, the chief priests and the teachers of the law, and that he must be killed and on the third day be raised to life.
22 Peter took him aside and began to rebuke him. “Never, Lord!” he said. “This shall never happen to you!”
23 Jesus turned and said to Peter, “Get behind me, Satan! You are a stumbling block to me; you do not have in mind the concerns of God, but merely human concerns.”
24 Then Jesus said to his disciples, “Whoever wants to be my disciple must deny themselves and take up their cross and follow me. 25 For whoever wants to save their life will lose it, but whoever loses their life for me will find it. 26 What
good will it be for someone to gain the whole world, yet forfeit their
soul? Or what can anyone give in exchange for their soul? 27 For the Son of Man is going to come in his Father’s glory with his angels, and then he will reward each person according to what they have done.
28 “Truly I tell you, some who are standing here will not taste death before they see the Son of Man coming in his kingdom.”
1 comment:
នៅពេលជាមួយគ្នានេះ ខ្ញុំកំពុងតែស្ដាប់ លោក សាន សូវិត និយាយគ្នាជាមួយនឹង លោក នួន សារ៉ាយ បងប្អូនប្រាកដជាបានឮដែរហើយ! ត្រង់នេះ ខ្ញុំយល់ថា៖ ប្រធាន គណៈបក្សសង្គ្រោះជាតិ គួរតែយកចិត្តទុកដាក់ឲ្យបានដល់កម្រិតផង!
ខ្ញុំសុំមានសំណួរខ្លះ៖
តើវាមានដែរឬទេ ដែលថាក្នុងប្រព័ន្ធ គណៈបក្ស គេមានរាបជារបៀប ដូចជា បើចង់ជួបមេដឹកនាំកំពូល ទាល់តែមានការអនុញ្ញាតិ ទៅតាមលំដាប់លំដោយទើបបាន? បើមានវិញ តើអាចដែរឬទេដែលថា មនុស្សគ្រ័គ្គៗក្នុងប្រព័ន្ធនិមួយៗ របៀបជាឃុំគ្រងមេដឹកនាំកំពូល ឲ្យស្ដាប់តែពួកគ្នាឯង? ខ្ញុំតែឮជារឿយៗថា "បើចង់ជួបផ្ទាល់នឹងអ្នកធំ នុះវាមិនងាយទេហ្អើយ!"
ជឿដែរឬទេដែលថា ក្នុងប្រព័ន្ធនិមួយៗគ្មានមនុស្ស
ព្យាយាមកាត់ខ្សែរយៈពីអ្នកដទៃ រវាងអ្នកធំ ហើយទុកយកគុណសម្បត្តិសម្រាប់តែខ្លួនឯង?
លោក នួន សារ៉ាយ ថា "ត្រូវតែ លោក មេ បក្សសង្គ្រោះជាតិស៊ីញ្ញ៉េកុងត្រា ទើបបានជួយទៀត" តើកុងត្រានោះមានអ្វីខ្លះទៅ?
សួរថាកន្លងមក តិចឬច្រើនពួកយើង សុទ្ធតែពឹង ដង្ហើមមនុស្សខូនខ្លះដក បានវាទៅជាអញ្ចឹង?
តើអស់លោកក្នុងប្រព័ន្ធនិមួយៗ គោរពក្រមសីលធ៌ម បក្សប្រាកដប្រជាទេ?
ថែមពីលើនេះទៀត តើ លោក នួន សារ៉ាយ មានដែលឮដែរទេពាក្យថា "អ្នកធំមើលរំលងអ្នកក្រ ស្រវារកតែអ្នកមាន រីឯអ្នក្រវិញតូចទាបវិញ ហ៊ានបានត្រឹមតែប្រាពលូន នឹងទ្រនាប់"
យើងក៏មិនដឹងច្បាស់ថា អ្នកក្រោមបង្គាប់គ្រប់មេដឹកនាំសុទ្ធតែស្មោះ?
យើងបានឃើញហើយ កាលបោះឆ្នោតមុនៗ អស់លោកគ្រ័គ្គៗខ្លះ រត់ប្រសាច ចេញនឹងចូល បក្សនេះបក្សនោះ ដូចតួរល្ខោន! ខ្ញុំយល់ថាកាលណោះ ប្រហែលជាពលរដ្ឋ មិនទាន់ហ៊ានធ្វើម្ចាស់ខ្លួនឯងប៉ុន្មាននូវឡើយ បានពួកអស់លោកទាំងនោះ គិតតែពីលាភសការៈអញ្ចុងទៅ?
បើប្រជាពលរដ្ឋមិនកម្រើក រឿងចាស់នូវតែមាន លោក សម រង្ស៊ី នឹង លោក កឹម សុខា អត់មានឥទ្ធិពលលើរឿងត្រូវតែធ្វើអ្វី ឬ មិនត្រូវធ្វើអ្វីនោះទេ បើពួកគាត់ត្រូវតែជៀស មិនឲ្យបាត់បង់ជីវិត្តមនុស្សដែលក្លាហានមានតិចនូវឡើយផង! អ្នកណាជួយមិនជួយ អ្នកណាស៊ីញ្ញ៉េមិនស៊ីញ្ញេវាដូចតែគ្នា ទេដឹង?
ម្ដងនេះខុសពីមុន៖
ប្រជាពលរដ្ឋហ៊ានស៊ីញ្ញ៉េប្ដិតមេដៃ ប្ដឹង លោក ហ៊ុន សែន ហើយក៏ហ៊ានធ្វើម្ចាស់របស់ខ្លួន ពេញលេញថែមទៀត រួចមើលទៅឯធនធានមនុស្សខ្មែរ ក៏ខុសមុនឆ្ងាយមិនតិច!
ខ្មែរឥឡូវនេះអាចជ្រើសរើសយក គោលនយោយបក្សមួយ ហើយអាចឈនទៅធ្វើជាម្ចាស់បក្សមួយនោះទាំងស្រុងបាន ដោយផ្អែកទៅនឹងធនធានរបស់ពួកគាត់
មានន័យថា៖ បើថ្នាក់ដឹកនាំណាម្នាក់ ប្រព្រឹតប្រាស់ចាក់ពីក្រមសីធ៌មបក្ស អ្នករងអាចជំនួសបានគ្រប់ពេល! ហើយបើបុគ្គលតំណាងរាស្ដ្រណាម្នាក់ ចេញដើរតួរល្ខោនទៀត បុគ្គលនោះក៏មិនអាចនាំយកសន្លឹកឆ្នោត របស់ប្រជាពលរដ្ឋទៅជាមួយខ្លួនបាន ព្រោះប្រជាពលរដ្ឋបានបោះឆ្នោតអោយគោលនយោបាយបក្ស មិនមែនសម្រាប់បុគ្គលណាទាល់តែសោះ!
បើ លោក នួន សារ៉ាយ ពិតជាមានគោលដៅដាច់ខាតត្រូវតែជួយខ្មែរមែន លោក ត្រូវតែរកលទ្ធភាពប្រើជំនួយរបស់លោក ទៅពង្រឹងជំហរអ្នកគាំទ្រ គណៈបក្សសង្គ្រោះជាតិ ក្នុងប្រទេស ទើបមានប្រសិទ្ធិភាព?
ធ្វើបដិវត្តន៍ អហ៊ឹង្សា មានតែពឹងលើកម្លាំងប្រជាពលរដ្ឋជាគោល!
"លួចអត់បាន ទិញអត់លក់" ការស្រេកឃ្លាន លោក នួន សារ៉ាយ ត្រូវតែជួយហើយ មែនទេ!
Post a Comment